Terapia młodzieży (16+)

Terapia nastolatków powyżej 16. roku życia to specyficzna forma wsparcia psychologicznego, która łączy świat dziecięcy z wyzwaniami nadchodzącej dorosłości. W tym wieku młody człowiek nie jest już małym dzieckiem, ale wciąż potrzebuje bezpiecznych ram, by zrozumieć zmiany zachodzące w jego psychice i mózgu.

Pracujemy razem tylko wtedy, gdy zarówno rodzic, jak i młody człowiek wyrażą na to zgodę.

Najczęstsze wyzwania – z czym pracujemy

Wsparcie terapeutyczne dla nastolatków i ich rodzin obejmuje szeroki zakres trudności, które naturalnie pojawiają się w procesie dorastania. Do gabinetu najczęściej trafiają osoby mierzące się z:

Zaburzeniami lękowymi i nastroju: fobie społeczne, lęk przed szkołą, ataki paniki, a także przewlekły smutek, apatia i brak chęci do życia.
Kryzysami emocjonalnymi: trudności z opanowaniem silnych emocji, zachowania autoagresywne (samookaleczenia) oraz niska samoocena.
Problemami w relacjach: konflikty domowe, izolowanie się od bliskich, trudności w nawiązywaniu więzi rówieśniczych oraz doświadczanie przemocy (także tej w sieci).
Zaburzeniami odżywiania: nieprawidłowe relacje z jedzeniem (anoreksja, bulimia) oraz brak akceptacji własnego ciała.
Poszukiwaniem tożsamości: pytania o własną orientację psychoseksualną, tożsamość płciową oraz budowanie autonomii w procesie wchodzenia w dorosłość.
Uzależnieniami i nadużyciami: problematyczne korzystanie z substancji psychoaktywnych oraz uzależnienia behawioralne (gry, media społecznościowe).
Doświadczeniami traumatycznymi: radzenie sobie ze stratą, żałobą oraz skutkami przemocy fizycznej lub psychicznej.
Neuroróżnorodnością i trudnościami szkolnymi: wsparcie dla osób w spektrum autyzmu lub z ADHD, które mierzą się z przeciążeniem bodźcami i wyzwaniami edukacyjnymi.

Konsultacje rodzicielskie

To zazwyczaj od 1 do 3 spotkań, które nie są jeszcze terapią, a etapem rozpoznania sytuacji. Ich celem jest: zrozumienie problemu, wstępna diagnoza oraz ustalenie celu i planu działania.

Z czym najczęściej zgłaszają się pacjenci 16+ i ich rodzice:

Nagłe wycofanie się z życia towarzyskiego, apatia i brak energii.
Nieustanne poczucie napięcia, lęk przed przyszłością lub ataki paniki.
Trudności z opanowaniem silnego gniewu lub autoagresja (samookaleczenia).
Głębokie konflikty z rodzicami.
Poczucie osamotnienia, odrzucenie przez grupę rówieśniczą lub toksyczne relacje.
Pytania o własną tożsamość płciową lub orientację seksualną.
Fobia szkolna, paraliżujący stres przed egzaminami (matura, wybór studiów).
Brak poczucia sensu i motywacji do jakiegokolwiek działania.
Problemy z jedzeniem (drastyczne diety, objadanie się, lęk przed przytyciem).
Ucieczka w świat wirtualny (gry, social media) kosztem snu i obowiązków.
Eksperymentowanie z używkami.